Imprimir
Visto: 150

Unha camiseta de raias azuis, estilo gondoleiro, e uns pantalóns de vestir de cor gris. As celebracións de Semana Santa eran as máis concorridas, os veciños da parroquia acudíamos ataviados cas mellores galas. Que gusto ir de estrea! Fai poucas décadas non existían os centros comerciais e os días de mercar roupa eran contados no calendario: unha voda, a comuñón, un funeral e, por suposto, por Semana Santa. Podo recrear ao detalle a habitación que facía de camerino para eses retoques finais de peite e colonia. Nunha das contras da fiestra penduraba un espello. Cerca do espello aparafusado na parede un enchufe para o ferro ou para o secador do pelo. O armario de castaño de tres corpos cun espello biselado e un pouco escunchado na porta central. Aquel cuarto, irregular no plano e desordenado, tamén facía de taller de calceta e costura. Teño fresco o recordo de mamá acicalándonos e meténdonos presa para chegar á misa. Axiña, que xa o cura está tocando a campá!

Á saída da casa presas e nervios. Durante o camiño saúdos e axustes de hora. Á chegada á igrexa respirábase olor a parroquia en festa, a incenso, con ramallos e moitas candeas.

Ano tras ano rememoro aquelas vivencias do pasado e estraño as súas xentes e os seus costumes.

“Cristo Xesús, con ser de condición divina, non se agarrou con cobiza ao seu ser igual a Deus; senón que se espiu do seu rango.”

Que este andazo nos axude a baixar da peaña soberbiosa e nos volvamos humanos. A Semana Santa é unha lección de humildade. O Mestre ensínanos que abaixándose para axudar a pequenos e pobres convertémonos en mulleres e homes grandes.

Grazas a todos os que me axudastes ao longo da miña vida.

Como pagar todo o ben recibido?

Xesús, manso e humilde, intercede por nós.

#QuedaNaCasa

#RezaNaCasa