Imprimir
Visto: 462

Testamento é a declaración legal dunha persoa que recolle o que desexa que se faga co que lle pertence, despois da súa morte. As pertenzas acumuladas repártense entre os máis achegados, case sempre, os fillos. Para os despistados explicarei, entón, que facer a partilla consiste en dividir eses bens entre as persoas asignadas como herdeiras. Imaxinade que o meu patrimonio e dunha tarta de millo e que deixo tres herdeiros a partes iguais, pois ben, para comela terían que cortala en tres anacos do mesmo tamaño e determinar que cacho lle corresponde a cada un. E considerade o factor estómago, que incita a comer polos ollos e caprichosamente.

Estas matemáticas son retorcidas á hora de aplicalas. Está en xogo o porvir dos herdeiros e tamén, sen dúbida algunha, xógase coa vontade do finado. O que na teoría parece fácil chega na aplicación concreta a un punto extremo de complexidade. Hai partillas imposibles de amañar. O desacordo e as desavinzas fan acto de presencia con regularidade, mesmo se producen liortas que pasan dunha xeración a outra. Fixo, máis de un estades escaramonados.

"Eu son o Bo Pastor: coñezo as miñas ovellas e elas coñécenme a min. Igual que o Pai me coñece a min e eu coñezo o Pai, e dou a miña vida polas ovellas. Teño ademais outras ovellas que non son deste curro: tamén a esas as teño que guiar, e escoitarán a miña voz e farase un único rabaño e un único pastor. Este mandato recibino do meu Pai."

A ultima vontade do Bo Pastor antes de morrer recolleuse e púxose por escrito. Hai documentos legais que así o acreditan de distintas maneiras e en varios lugares. Dispuxo unhas partillas raras.

Quedaron de herdeiros os achegados, e inclusive os descoñecidos.

Os bens patrimoniais legados carecen de valor económico. En lugar de dividir os bens e facer un reparto o finado tratou de reunir a todos para que nada se malgastara.

O resultado das partillas? Mal. A estas alturas, logo de 2000 anos, andamos a voltas con elas. Sabedes unha cousa, eu xa renunciei a miña parte, porque quedeime co mellor.

Respectar a vontade daquel de quen se recibe ten un valor infinito. Todo o demais: títulos, poderes, cartos, influencias, coñecemento... representa a ilexítima dos fillos mal criados e antolladizos.

No testamento atopamos principios e valores. A finca do amor, esta non se toca nin se vende, queda para desfrutala todos. Deixounos, amais, un chalé na costa, casa de esperanza, ben situada, en zona cálida e con vistas fermosas ao lonxe. Dispuxo unha mellora, os aforros do banco, todos eles para investir a prazo fixo en bonos de caridade.

Fálovos dos intereses... cero, nin patacón pagamos. Esta herdanza millonaria ven con seguro de vida. En caso de accidente, renuncia ou morte os legatarios gozarán dunha nova oportunidade.

O Bo Pastor viviu e morreu pensando en "todos", daquela, consideremos o exemplo e obedezamos a súa última vontade.

Dado en Xerusalén en abril do 33.

#QuedaNaCasa

#RezaNaCasa